5 rzeczy, które daje rozbijanie ciasta wałkiem zamiast mieszania > 공지사항

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Racuchy z jabłkiem, które z zewnątrz są złociste i chrupiące, a w środku pozostają surowe, to jeden z najczęstszych problemów przy smażeniu. Przyczyna prawie nigdy nie leży w patelni ani w tłuszczu. Winne jest ciasto — zbyt gęste, zbyt zimne albo zbyt mokre od soku z jabłek. Zanim więc sięgniesz po kolejną porcję tłuszczu, sprawdź konsystencję masy i temperaturę składników.

Najczęstszy błąd to silne uderzanie z wysoka. Wałek ma tylko rozluźnić strukturę, a nie wbić powietrze w głąb masy. Drugi błąd to rozbijanie ciasta z zimnym tłuszczem, na przykład masła w cieście kruchym — tłuszcz kruszy się i zostaje w kawałkach, a wypiek potem pęka. Najbezpieczniej rozbijać ciasta jędrne: drożdżowe, pierogowe, pszenne na chleb, a nie kruche czy francuskie, gdzie liczy się układ warstw.

Jest jeszcze jedna rzecz, o której często się zapomina. Cukier puder z dodatkiem skrobi zachowuje się inaczej niż czysty cukier zmielony w domu. Domowy puder bez skrobi zniknie jeszcze szybciej, metamorfoza mieszkania bo nie ma w nim niczego, co wiąże wilgoć. Jeśli więc zależy ci na efekcie utrzymującym się dłużej niż godzinę, wybieraj puder ze skrobią i traktuj posypanie jako ostatni akcent, a nie etap przygotowań. Wtedy na wypieku zostanie to, co powinno — biała warstwa, a nie wilgotna plama.

Kiedy proszek ratuje wypiek, a kiedy go niszczy Praktyczna zasada jest prosta: jeden gram drożdży instant to zupełnie inna ilość gazu niż jeden gram proszku. W przepisach na ciasta szybkie zwykle wystarczy 1–2 łyżeczki proszku na 250 g mąki. Jeśli próbujesz przenieść to na chleb, zapomnij o proporcjonalnym przeliczaniu — nie istnieje taki przelicznik. Drożdże wytwarzają gaz przez fermentację, której tempo zależy od temperatury, If you have any kind of inquiries regarding where and the best ways to make use of więcej na stronie, you can contact us at our web site. czasu i ilości cukru. Proszek działa w oknie kilku minut. Dlatego błąd numer jeden to dodanie proszku do ciasta, które potem ma jeszcze długo rosnąć. Drugi typowy błąd: łączenie proszku z kwaśnym środowiskiem, na przykład z dużą ilością soku z cytryny lub maślanki, bez uwzględnienia, że część gazu zużyje się już w misce, zanim ciasto trafi do pieca.

Technika jest prosta. Wyłóż ciasto na oprószony blat, rozklep dłonią na placek grubości mniej więcej palca i uderzaj wałkiem krótkimi ruchami, przesuwając się po powierzchni. Po kilkunastu uderzeniach złóż placek na pół, obróć o ćwierć obrotu i powtórz całość. Serie rób po dwadzieścia do trzydziestu uderzeń, potem chwilę przerwy, żeby masa zdążyła się ułożyć. Łącznie wystarczy kilka minut, a nie kwadrans młócenia wałkiem bez planu.

jak urządzić małą kuchnię rozpoznać, że już wystarczy Ciasto gotowe wygląda na gładsze, lekko błyszczy i przestaje się rwać przy rozciąganiu. Palec wciśnięty w powierzchnię zostawia zagłębienie, które wraca w kilka sekund, ale wolniej niż w gumie do żucia. Jeśli masa lepi się do wałka i tworzy wokół niego obwarzanki, znaczy to, że jest za ciepła albo za mokra — posyp ją mąką i schłodź przez kwadrans w lodówce, zamiast dosypywać kolejne porcje mąki. Przy ciastach drożdżowych nie rozbijaj masy bezpośrednio po dodaniu drożdży, bo zbyt wczesne uderzenia mogą zakłócić ich pracę.

Nie przykrywaj patelni pokrywką podczas smażenia. Para wodna skrapla się i spada z powrotem na racuchy, przez co wierzch mięknie, a środek pozostaje niedogotowany. Jeśli chcesz przyspieszyć ścinanie, po przewróceniu na drugą stronę zmniejsz ogień i przykryj patelnię tylko na minutę — nie dłużej. Po zdjęciu z patelni układaj racuchy na kratce, nie na talerzu jeden na drugim, bo pod wpływem własnej pary rozmokną.

Wysoki, wąski garnek to narzędzie do gotowania na dużej ilości wody oraz do potraw, które mają się nie rozpaść. Makaron, pierogi, ziemniaki, buraki czy rosół potrzebują głębi — w szerokim naczyniu woda wrze nierówno, a składniki ocierają się o dno i sklejają. Wysoka forma wolniej traci ciepło, więc po zagotowaniu możesz zmniejszyć ogień i utrzymać delikatne bulgotanie. Pamiętaj tylko, żeby nie napełniać garnka po brzegi: zostaw co najmniej kilka centymetrów wolnej przestrzeni, inaczej woda wykipi i zaleje kuchenkę.

Jabłka przygotuj osobno. Starte na tarce puszczają dużo soku, który rozrzedza ciasto i obniża jego temperaturę. Zetrzyj je, przełóż na sitko i odciśnij nadmiar płynu, a dopiero potem dodaj do masy. Jeśli używasz jabłek pokrojonych w plastry, obtocz je w mące — dzięki temu lepiej połączą się z ciastem i nie zostawią pustych przestrzeni, mieszkanie w bloku których zbiera się surowa masa.

Gdy mimo wszystko okaże się, że partia wyszła surowa w środku, nie wyrzucaj jej. Przenieś racuchy na blachę i wstaw do piekarnika nagrzanego do około 180 stopni na kilka minut. Dopieką się równomiernie, nie przypalając wierzchu. Następnym razem po prostu rozrzedź ciasto odrobiną mleka, schłodź je w lodówce przed smażeniem i pilnuj grubości placków — a różnica między rumianą skórką a ściętym środkiem przestanie być loterią.